Sobre as gravacións en turco
O turco constrúe palabras longas engadindo sufixos (ev, evler, evlerimizden), polo que unha terminación mal entendida cambia o significado; convén comprobar primeiro os nomes e os termos clave. O acerbaixano e o turcomán son próximos ao turco pero teñen a súa propia ortografía e as súas propias páxinas: elíxeos se son os que se falan.